پرستش آفتاب

در بهار زندگی

چتر دلم را

به زیر باران شکوفه های عشق

باز کرده ام

و بسان مرغان هوا

به سرزمین عشق

کوچ کرده ام

رنگ سرخ عشق را

در میان شقایقها یافته ام

من در انتظار نشسته ام

من آفتاب را میپرستم

و دانه عشق را

در میان دستهایمان پنهان میکنم

تا با گرمی محبتهایت

این جوانه نو رسیده را

پر بار سازم

آفتاب میروید

عشق جوانه میزند

باران می آید

شنزار آسمان میشود

چشمانت طلوع میکنند

باد می آید

دلم میلرزد

نگاهم خیس میشود

دستانم

کمان رنگینی به سوی تو

تا انتهای آبی خیال

براي چشمان مهربانت مي نويسم ، حکايت بي انتهاي عشق را

تا بداني ...

محبت و عشق را در چشمان تو آغاز کردم ...

چشمانم را در نگاه مهربانت غرق مي کنم و لبانم ، ذکر عشق را مي سرايد !!

و اکنون ...

الفباي عشق من با تو آغاز شد و بر لوح قلبم ، واژه ي " دوستت دارم " ، حک گرديد .

تنها براي قلب پر مهر تو مي نويسم ...

که اولين عشق بي انتهاي زندگي ام هستي !!

مي خواهم اين بار براي تو بنويسم ...

فارغ از تمام دلتنگيها و تنهاييها ، با کلماتي مملو از عشق و احساس ...

مي خواهم برايت بگويم ...

بگويم که هستم ...

که همسفر جاده ي بي انتهاي عشق تو خواهم بود !!

به چشمانم نگاه کن ...

و شوق همسفر بودن را با کوله باري از عشق و اميد ...

در آن درياب ... !!!

بگو آخه جرمم چیه که باید این جوربسوزم

                                        هیچی نگم دادنزنم لبامو رو هم بدوزم

درب در غزل فروش منم که گیتار میزنم

                                       باهرنگاه به عکست انگار من خودمو

                 ....دارمیزنم.....

گفتم که رفتنت یه روز قاب دلم رو میشکنه

                                         گفتی که این بخته تو بود تقدیرتوشکستنه

گفتم بمون اون روزمیاد غصه هامون تموم میشه

                                       گفتی اگه باهم باشیم لحظه هامون حروم میشه

هروقت که بارون میزنه توروکنارم می بینم

                                       حس می کنم پیشه منی هنوزم عاشق ترینم

وقتی رفتی همه دنیا رو سرم

                           انگاری خراب شدو دلم شکست

سازمن زانوی غم بغل گرفت

                         رفت کس،کرد گوشه اتاق نشست

     هروقت که بارون میزنه توروکنارم می بینم حس می کنم پیشه منی هنوزم

                                    عاشق ترینم

توی آسمون دنیا هرکسی ستاره داره

                                 چرا وقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره

واسه من تنهایی درد درد هیچ کس رو نداشتن

                                       هرگل پژمرده ای رو تو کویر سینه کاشتن

دیگه باور کردم این روکه باید تنها بمونم

                                        تادم لحظه مردن شهر تنهایی بخونم

آهی توی که زا چشمات یه عمریه دوره دلم

                                            به خاطر داشتن تو همیشه مغروردلم.

اسکله ناز چشات حریم امن قایقم 

                                        گرمی دستای تورو به صدتا دنیا نمیدم

هر وقت که یارم تو بودی بی کسی رو نفهمیدم

                                     توبنده دل سلول عشق حبسه نگاتو می کشم

ولی بازم رو میله هاش عکس چشاتو می کشم

                                      آی غصه بی سرو ته شعر بدونه قافیم

برای مرگ این صدا نبودن تو کافیه         

یعنی همون عاشقتم.

پیدایت می کنم هرجا که باشی

گناهی   ندارم ولی قسمت اینه که چشمهای کورم به راهت بشینه.

برای دل من واسه جسمه خستم منی که غرور رو تو چشمات شکستم.

سر از کاره چشمات کسی دز نیاورد که هرکی تو رو خواست یه روزی بد آورد.

برای دل من واسه جسم خستم منی که غرور رو تو چشمات.

واسه من که برعکس کاره زمونه یکی نیست که غدر دلم روبدونه.

گناهی ندارم ولی قسمت اینه که چشمای کورم.به راهت بشینه.

هنوزم زمستون به یادت بهاره تو قلبم کسی جز تو جایی نداره

صدای دلم سازه نا سازگاره سکوتم بجزتو صدایی نداره تو خواب خیالم

همش فکره اینم که دستامو تو دستات بگیرم ولی حیف ازاین خواب پریدم که بازم

با چشمای کورم به راهت بشینم.