کاش

کاش می شد لحظه ای پرواز کرد

حرفهای تازه را آغاز کرد

کاش می شد خالی از تشویش بود

برگ سبزی تحفه درویش بود

کاش تا هر دلی می گرفت و می شکست

عشق می آمد و کنارش می نشست

کاش می شد با هر دلی پیوند داشت

هر نگاهی یک سبد لبخند داشت

ااااااااااااااااااااااااا

سر هر سینه سری تکیه کند وقت وداع

              سر ما وقت وداع برسر دیوار دل است

ااااااااااااااااااااااااا

سخت است درد خود را از دیگران شنیدن

از عاشقی نگفتن از عشق دل بریدن

سخت است از پرستو پرواز را گرفتن

یک تکه از جهان را بر دوش خود کشیدن

سخت است از رهایی با دست بسته گفتن

دنیای کودکی را از کودکان خریدن

سخت است از ستاره با نور ماه گفتن

از پود دل گسستن در تار دل تنیدن

سخت است با شقایق از کوچ لاله گفتن

با لاله ها نشستن با قاصدک پریدن

سخت است مهربانی از آشنا ندیدن

یکبار دل سپرن صر بار دل بریدن