واسه‌ی شکستن غرور من                               

                    تو بدون که اولین بهانه‌ای   

                                     این شب که تمومی نداره  

                                                 آخــرین فـرصت عاشـقانه‌ای

    تو به من دروغ بگو اما بدون                          

                  که وجود من یه دنیا خواهشه

                                  تو به من دروغ بگو اما نرو

                                                 شاید این دروغا باورت بشه

   خنده‌هات دلیل بودن منه                                 

                واسه من همين بهانه كافيه

                          نمی‌خوام راس راسی عاشقم بشی

                                       یه دروغ عـاشــقانــه کـــافیــه  ! !

نمی‌دانم دلم تنگ است

دلم در آرزوی یک نگاه پاک وبی رنگ است

نمیدانم گناهم چیست

ازاین تشویش می‌لرزم

خداوندا درونم کیست

چرا یک لحظه آرامش فراهم نیست

چرا شادی وغم همسنگ گردیده

خداوندا

کجا ماها خطا کردیم

کجا برخود جفا کردیم

نمی دانم نمی‌دانم

وازین تشویش چون دریای نا آرام

به خود می پیچم وبر خویش می‌غُرم

تباه گشته چرا عمرم

حالا دیگر
نه از حادثه خبری هست
و نه از اعجاز آن چشم های آشنا

از دلتنگی ها هم که بگذریم
تنهایی تنها اتفاق این روزهای من است...

چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایی ست
ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشایی ست

در این دنیا که حتی ابر نمی‌گرید به حال ما
همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم